Carla Broekhuizen

Ongeveer 3 weken geleden vroeg Carla me om 2 mutsjes te maken voor fotoshoots met baby 's.
Carla ken ik sinds een jaar of tien. Van toen we nog hoofdzakelijk met fotografie bezig waren en beelden postten in een community van allemaal fotografen. Een zalige tijd, want daar werd de basis van enkele fijne vriendschappen gelegd. Ondertussen maakt zij nog steeds fantastisch foto 's en sloeg ik noodgedwongen een andere weg in.
Carla 's beelden zitten altijd vol humor, vaak met een statement, hebben lef en tonnen karakter.
Wie van Boho houdt, zal nooit uitgekeken raken op haar kleurgebruik.

Regelmatig werkt ze met volslanke modellen, en werd zo onlangs alwéér winnaar van een fotowedstrijd. Ditmaal eentje die Olympus organiseerde. De foto lokte heel wat controversiële reacties uit. Olympus heeft zijn doel bereikt!

Welsh Corgie Tjerk Jan was meer dan eens model, met vaak hilarische taferelen tot gevolg.

Ondertussen besliste ze om Hell O Pretty op te nemen in haar warme nest. Ongetwijfeld komen daar typische Carla-beelden van. Hell O Pretty is een naaktkat ....

Baby Royce draagt hier het mutsje. De foto lijkt wel uit een catalogus te komen. Ze is dan ook een pro op alle gebied!

Badkamerklok opleuken

Als grote Spanje-fan wilde ik ooit in mijn leven typisch Spaanse tegels verwerken ergens in huis.
De toenmalige echtgenoot kon zich daar niet in vinden dus toen ik na de scheiding & 2 jaar huren opnieuw een oud huisje kocht, moesten daar op één of andere manier sfeervolle Spaanse tegels in.
Nog steeds ben ik er verliefd op.
Onlangs kocht ik voor de badkamer een saaie witte klok bij Ikea, want liefst wil ik altijd & overal weten hoe laat het is.
Om extra kleur in de badkamer te brengen heb ik met behulp van karton, (g)een (Spaanse) landkaart & katoenen garen een streepje Caraïben toegevoegd.

Hiervoor knipte ik uit karton een cirkel, beplakte dat met een wegenkaart, ponste met een gaatjestang op regelmatige afstand van elkaar gaatjes en haakte daar een randje aan. Muy simple pero bonito, no?

Originele verjaardagskaart met Tutorial

Eens iets helemaal anders dan met haak-/brei-/naald.
Dit oorspronkelijke ideetje kwam ik onlangs tegen op Pinterest. Altijd leuk, ideetjes met letters. In dit geval geschenkverpakking.

Vermits enkele vriendinnen binnenkort verjaren, leek het me leuk om dit principe om te toveren tot een verjaardagskaart.

Het stappenplan heb ik niet gefotografeerd maar ga ik hier tekstueel uit de doeken doen.
In Photoshop heb ik een A4-tje gemaakt met 'Gelukkige Verjaardag' en de blokken strategisch geplaatst zodat je, als je ze op deze manier afdrukt, meteen 2 kaarten kan vouwen nadat je je blad doormidden hebt gesneden.
De PDF die ik ervan maakte kan je hier vinden en gewoon afdrukken op teken- of ander stevig papier.
Vouwen, zoeken, omlijnen, wensen schrijven en versturen maar!

Verloren

Of beter gezegd: Vergeten.
Afgelopen zondag gingen wij samen voor 't eerst met de trein vermits ik te moe was om met de auto te rijden. Naar een feestje in Mechelen. En met de trein, da 's eigenlijk plezant.
Lekker slapen of rusten.
Of breien & haken als je uitgeslapen bent.
Dus nam ik mijn voorraadje wol & materiaal mee. Ik moest maar eens plots uitgerust zijn voordat we aankwamen. En dan niks om handen hebben.
Er gingen mee: een rondbreinaald (de spellingcorrector denkt dat ik ter plekke dat woord uitvind), een haaknaald, een schaar & 6 bollen wol. Want creatieve mensen zijn soms wispelturig. Het ene moment hebben ze zin in rood, het andere in groen. Geel propte ik er ook nog bij. In mijn schattige breitasje.
Dat breitasje staat nu schattig te wezen op een ander. En dat doet pijn. Aan de emotie.

Gelukkig maakte ik de dag voordien een foto van mijn tasje, terwijl de kinderen Twister speelden.
Dit jaar niet met bruine zeep wegens op en een beetje prikkend op de blote huid, maar met een halve bus namaak-d.r.e.f.t.
Lollig dat dat was!
Hoort u tussen de regels door hoe cynisch dat voorgaande zinnetje klonk?
Want ondertussen is mijn tasje nog steeds niet terecht. Mijn kinderen wel. Eentje ligt hier beneden te snurken op de zetel. De hele nacht gebabbeld met vrienden in de tent. Veertien jaar, en dat doet al nachtpost. En dat is een mannelijk kind hé!
Het andere ligt boven te rusten. Morgen op kamp.

Wie mijn tasje ergens te lande tegenkomt mag mij altijd een berichtje sturen. Daar wordt ik heel vrolijk van.
Ik vergat het naar alle waarschijnlijkheid in het station van Mechelen rond 20.15u. Maar evengoed kan het mee op de trein Mechelen-Neerpelt zijn gestapt, want het werd pas gemist in Lier, toen we wachtten op de verbinding naar huis.
Als dat tasje ook nog wat inhoud heeft, brei of haak ik graag een muts of een sjaal. Voor de dappere vinder.
In rood, groen of geel. Of blauw of grijs of zwart.

Wendy Bag-UFO

Deze lag alweer een hele tijd half afgewerkt in de kast, zoals UFO 's plegen te doen. Tot zich plots de ideale gelegenheid voordeed. 
Vorige week liet Nele van Localoca zich ontvallen dat ze een nieuwe zomertas wel kon gebruiken, zo 'n Wendy Bag misschien? 's Avonds in bed, wanneer de betere ideeën zich meestal manifesteren, schoot me deze UFO te binnen. Geen betere manier om haar te plezieren dan deze tas af te werken.

Zodus geschiedde. De tas is af en straks kan ze haar pakje openen.
Gelukkige verjaardag Nele!

Nog een Wendy Bag

Ongeveer een jaar geleden - dat weet ik dankzij wat opzoekingswerk want een blog is een beetje als een dagboek- sloot ik een mooie deal met mijn kapster. Zij kleurde, knipte & brushte mijn haar en ik maakte in ruil voor haar een handtas.
Geïnspireerd door mijn boheemse tas, beschreef ze haar ideale modelletje en tekende ik deze.
Zo kwam het dat ik ongeveer een maand geleden de vraag kreeg om nog zo 'n tas te maken. Mét een bijpassend gsm tasje.
Degene die me blij maakte met deze vraag, las bovenstaande anekdote en vond het een leuk verhaal & een leuke tas. En kent bovendien de kapster. En de tweelingdochters van mijn kapster. En mijn zoon. En mij.
De gemeenschappelijke factor tussen ons is de lagere school.
Of beter, de klas van de zoon. Of nog beter, de uitzonderlijke klas van mijn zoon. Want klassen verschillen. En wij kunnen vergelijken.
Dochter zit (nog een maand) in een klas, waar nogal eens gepest wordt & ruzie gemaakt.
Zoon daarentegen zat in een klas die vanaf de eerste kleuterklas aan mekaar hing, en waar respect voor de anderen een heel gewone zaak was.
Nu heeft hij bijna het 2de middelbaar achter de rug op een andere school, en nog steeds hebben zij, die samen naar de lagere school gingen een bijzondere band.
Ik probeer tot de pointe te komen.
Tessa, al sinds de kleuterklas bevriend met zoon, gaf me enkel de hint dat de hoofdkleur blauw mocht zijn en dat ze zich voor de rest graag liet verrassen. Lef heeft ze wel, want een verrassing ... is gewaagd.
Gelukkig kon ik beroep doen op zoon & dochter en af en toe naar hun gedacht polsen.
Uiteindelijk werd het deze combinatie.
En ze vindt het goed. Ze is er blij mee. Nog beter, ze vindt ze supermooi!

De bodem & paspel maakte ik uit stevig nepleer dat ik versterkte ik met plakkatoen. Het nepleer kocht ik vorig jaar bij Fibrex in Moeskroen.
Het rode bollenstofje is van Michael Miller, het blauwe een Aunt Grace-stofje.

Poezenlampje

Woensdagmiddag kwam er hier eens volwaardig slaatje op tafel.
Met sla, rode uit, tomaatjes, stukjes ontbijtspek, mozzarella, basilicum, eitje en wat parmezaanschilfers er overheen.
De dressing werd eerst met opgetrokken neus onthaald, toen bleek dat hij grotendeels bestond uit yoghurt (+ een beetje mayonaise, peper, zout & wat vloeibare honing) maar werd na het proeven toch als 'lekker' bestempeld.

Nadien kreeg ons meest recente gezinslid een overgebleven slablaadje dat meteen werd opgepeuzeld.

Het houdt totaal geen steek met bovenstaande paragraaf, maar dit wilde ik toch even laten zien.
Vorige week zaterdag vond ik op de wekelijkse rommelmarkt van Sint-Truiden dit porseleinen beeldje. Bleek eerst niet te 'werken' maar vandaag prutste ik wat aan het lampje dat plots wel ging branden. Schattig toch?
Op die markt kan je soms hele leuke dingen op de kop slaan. Er is veel brocante, maar er is één standhouder die wekelijks massa 's nieuwe dingen aanbrengt, duidelijk de koning der zolderopruimingen.
Je vindt er telkens een -letterlijke- berg retrokleding, kanten lakens, soms knopen, naaikistjes enz. Wel voor vroege vogels, want om 7u ben je eigenlijk net te laat voor speciallekes, al kan je zeker nog heel wat schatten ontdekken.