Blogverlof

Lijkt vakantie niet de ideale tijd om heel veel te naaien en te prutsen?
Niet dus.
Wegens tijdverslindende projecten die prioritair zijn, las ik enkele weken verlof in tijdens de vakantie

Project 1 : Belgische lintbebouwing omvormen tot één tuinhuis (met hulp van vrienden en buren). Want hoe meer bergplaats, hoe meer  ik meesleur van kringloopwinkel & rommelmarkt

Project 2: nieuwe tweedehands kleerkast van dochter installeren en integreren in haar euhm ... eclectische kamer.                               

Tot over enkele weken en een fijne vakantie allemaal!

Wendybag 'Bloem'

Gisteren tijdens 't Leuvens Stiksel legde ik de laatste hand aan nog een Wendybag. Ditmaall een combinatie van vrolijke kleurtjes en stipjes. De binnenzakjes zijn hier in de voering verwerkt. Iets meer werk, maar 't oogt mooi.
Binnenkort doen we nog eens een give away voor ondertussen 100 volgers.

Hi Ho in de tuin

De rommelmarkt in Genk, daar kan je soms slagen slaan in juli en augustus. Vandaag schafte ik me daar een stel goedkope werkkrachten aan. En ze mochten meteen beginnen.

Als je heel goed kijkt kan je zien, dat ik er -links, met de groene punnemuts- ook bij zat.
Na bespreking klom ieder in z 'n struik of boom en ging aan de slag. Ik bleef doen waar ik mee bezig was. Ik zit daar trouwens nog altijd.

Zo ziet het er nu uit:

Een zichtbaar verschil tegen een maand geleden:

Met speciale dank aan haar waar ik de mosterd voor de groentenbakken ging halen.

Wendy Retro-bag

Nummer één van drie is eindelijk van onder de naaimachine gerold. Achteraf bekeken had ik mij misschien beter een industriële naaimachine aangeschaft, kwestie van door al die lagen verstevigde stof en paspel te geraken. Al moet ik toegeven dat mijn Pfaffke dat redelijk goed heeft doorstaan.

Net kwam mijn dochter thuis en zei: 'Mammaaaaah, waarom hebt ge nu de lelijkste het eerst afgewerkt?'
Haar smaak is duidelijk nog niet genoeg ontwikkeld. Morgen verder brainwashen.

Into Wendybags

Na de krukjesweken kregen we weer zin om een handtas maken. Er liggen hier héél veel stofjes te wachten om gecombineerd te worden, en hoe kunnen we ons daarin beter laten gaan dan door een Wendybag te maken? Allez, eigenlijk moet ik daar meervoud van maken, want ik zag plots meerdere leuke combo 's. Niet moeilijk als er veel stofjes in de kast liggen te wachten op verwerking. Ze zijn nog niet af, maar een sneak preview leek me wel wat.

Wendy heeft ondertussen het kapster-zijn vaarwel gezegd (knipte voordien in de Hungaria), enkel voor mij maakt ze nog een uitzondering. Ik vind dat dit modelletje dus gerust naar haar mag vernoemd worden. Ook al om die superdeal van januari.

Vaarwel Kiki

Ik hoef u niet te vertellen dat het altijd een beetje pijn doet als er weer een kitten vertrekt. Als het dan nog zo 'n specialleke is als kleine rosse Kiki, dan doet het net ietsje meer pijn.

Er kruipt heel wat tijd in de verzorging van 4 weken oude kittens die gedumpt worden langs een drukke steenweg of luid miauwend gevonden worden in 't wild, wegens mama poes spoorloos. Of zomaar binnengebracht worden 'want we willen geen kittens'.
Overschakeling naar andere voeding geeft rommeles in de darmpjes, een vies pelske u-weet-wel-waar. Tel daar nog etterende oogjes, 't speen en eten-met-de-pootjes-in-geprakte-natte-brokjes bij en u kan zich voorstellen dat het hier niet altijd ... spic & span is.
Maar oh wat is 't leuk om maanden aan een stuk van die schatjes in huis te hebben, ook voor de kids, vooral dan wanneer het ergste leed geleden is en ze full speed door het huis crossen, rollebollen met mekaar, het mini krabpaaltje onveilig maken en dromen op je schoot of elders.
We doen het voor 't asiel,  maar eerlijk, we doen het vooral voor onszelf.

Fluogroengeel

Zondagavond, pikkedonker. Ik moest nog wat van de wasdraad halen toen plots mijn oog viel op een fluogroengeel lichtje tussen wat bladeren op de grond.

Ik kon me niet meteen herinneren dat mijn tieners zo 'n LED lampje hadden.
Het in de rapte opgescharrelde digitoestelletje registreerde enkel bovenstaande vlek.
Volgens mij kon dat dan maar één ding zijn, iets wat ik hoopte ooit in 't echt te zien. 
Dus grabbelde ik wat bladeren + lampje mee naar binnen en bekeek alles onder een zacht lichtje.
En ja hoor!

Een glimworm in mijn tuin!

En slakken, man man man! Van de helft van mijn jonge plantjes schieten alleen nog de nerven over!
Vanavond staan er (ecologische) slakkenkorrels op het slakkenmenu.