Verloren

Of beter gezegd: Vergeten.
Afgelopen zondag gingen wij samen voor 't eerst met de trein vermits ik te moe was om met de auto te rijden. Naar een feestje in Mechelen. En met de trein, da 's eigenlijk plezant.
Lekker slapen of rusten.
Of breien & haken als je uitgeslapen bent.
Dus nam ik mijn voorraadje wol & materiaal mee. Ik moest maar eens plots uitgerust zijn voordat we aankwamen. En dan niks om handen hebben.
Er gingen mee: een rondbreinaald (de spellingcorrector denkt dat ik ter plekke dat woord uitvind), een haaknaald, een schaar & 6 bollen wol. Want creatieve mensen zijn soms wispelturig. Het ene moment hebben ze zin in rood, het andere in groen. Geel propte ik er ook nog bij. In mijn schattige breitasje.
Dat breitasje staat nu schattig te wezen op een ander. En dat doet pijn. Aan de emotie.

Gelukkig maakte ik de dag voordien een foto van mijn tasje, terwijl de kinderen Twister speelden.
Dit jaar niet met bruine zeep wegens op en een beetje prikkend op de blote huid, maar met een halve bus namaak-d.r.e.f.t.
Lollig dat dat was!
Hoort u tussen de regels door hoe cynisch dat voorgaande zinnetje klonk?
Want ondertussen is mijn tasje nog steeds niet terecht. Mijn kinderen wel. Eentje ligt hier beneden te snurken op de zetel. De hele nacht gebabbeld met vrienden in de tent. Veertien jaar, en dat doet al nachtpost. En dat is een mannelijk kind hé!
Het andere ligt boven te rusten. Morgen op kamp.

Wie mijn tasje ergens te lande tegenkomt mag mij altijd een berichtje sturen. Daar wordt ik heel vrolijk van.
Ik vergat het naar alle waarschijnlijkheid in het station van Mechelen rond 20.15u. Maar evengoed kan het mee op de trein Mechelen-Neerpelt zijn gestapt, want het werd pas gemist in Lier, toen we wachtten op de verbinding naar huis.
Als dat tasje ook nog wat inhoud heeft, brei of haak ik graag een muts of een sjaal. Voor de dappere vinder.
In rood, groen of geel. Of blauw of grijs of zwart.

Wendy Bag-UFO

Deze lag alweer een hele tijd half afgewerkt in de kast, zoals UFO 's plegen te doen. Tot zich plots de ideale gelegenheid voordeed. 
Vorige week liet Nele van Localoca zich ontvallen dat ze een nieuwe zomertas wel kon gebruiken, zo 'n Wendy Bag misschien? 's Avonds in bed, wanneer de betere ideeën zich meestal manifesteren, schoot me deze UFO te binnen. Geen betere manier om haar te plezieren dan deze tas af te werken.

Zodus geschiedde. De tas is af en straks kan ze haar pakje openen.
Gelukkige verjaardag Nele!

Nog een Wendy Bag

Ongeveer een jaar geleden - dat weet ik dankzij wat opzoekingswerk want een blog is een beetje als een dagboek- sloot ik een mooie deal met mijn kapster. Zij kleurde, knipte & brushte mijn haar en ik maakte in ruil voor haar een handtas.
Geïnspireerd door mijn boheemse tas, beschreef ze haar ideale modelletje en tekende ik deze.
Zo kwam het dat ik ongeveer een maand geleden de vraag kreeg om nog zo 'n tas te maken. Mét een bijpassend gsm tasje.
Degene die me blij maakte met deze vraag, las bovenstaande anekdote en vond het een leuk verhaal & een leuke tas. En kent bovendien de kapster. En de tweelingdochters van mijn kapster. En mijn zoon. En mij.
De gemeenschappelijke factor tussen ons is de lagere school.
Of beter, de klas van de zoon. Of nog beter, de uitzonderlijke klas van mijn zoon. Want klassen verschillen. En wij kunnen vergelijken.
Dochter zit (nog een maand) in een klas, waar nogal eens gepest wordt & ruzie gemaakt.
Zoon daarentegen zat in een klas die vanaf de eerste kleuterklas aan mekaar hing, en waar respect voor de anderen een heel gewone zaak was.
Nu heeft hij bijna het 2de middelbaar achter de rug op een andere school, en nog steeds hebben zij, die samen naar de lagere school gingen een bijzondere band.
Ik probeer tot de pointe te komen.
Tessa, al sinds de kleuterklas bevriend met zoon, gaf me enkel de hint dat de hoofdkleur blauw mocht zijn en dat ze zich voor de rest graag liet verrassen. Lef heeft ze wel, want een verrassing ... is gewaagd.
Gelukkig kon ik beroep doen op zoon & dochter en af en toe naar hun gedacht polsen.
Uiteindelijk werd het deze combinatie.
En ze vindt het goed. Ze is er blij mee. Nog beter, ze vindt ze supermooi!

De bodem & paspel maakte ik uit stevig nepleer dat ik versterkte ik met plakkatoen. Het nepleer kocht ik vorig jaar bij Fibrex in Moeskroen.
Het rode bollenstofje is van Michael Miller, het blauwe een Aunt Grace-stofje.

Poezenlampje

Woensdagmiddag kwam er hier eens volwaardig slaatje op tafel.
Met sla, rode uit, tomaatjes, stukjes ontbijtspek, mozzarella, basilicum, eitje en wat parmezaanschilfers er overheen.
De dressing werd eerst met opgetrokken neus onthaald, toen bleek dat hij grotendeels bestond uit yoghurt (+ een beetje mayonaise, peper, zout & wat vloeibare honing) maar werd na het proeven toch als 'lekker' bestempeld.

Nadien kreeg ons meest recente gezinslid een overgebleven slablaadje dat meteen werd opgepeuzeld.

Het houdt totaal geen steek met bovenstaande paragraaf, maar dit wilde ik toch even laten zien.
Vorige week zaterdag vond ik op de wekelijkse rommelmarkt van Sint-Truiden dit porseleinen beeldje. Bleek eerst niet te 'werken' maar vandaag prutste ik wat aan het lampje dat plots wel ging branden. Schattig toch?
Op die markt kan je soms hele leuke dingen op de kop slaan. Er is veel brocante, maar er is één standhouder die wekelijks massa 's nieuwe dingen aanbrengt, duidelijk de koning der zolderopruimingen.
Je vindt er telkens een -letterlijke- berg retrokleding, kanten lakens, soms knopen, naaikistjes enz. Wel voor vroege vogels, want om 7u ben je eigenlijk net te laat voor speciallekes, al kan je zeker nog heel wat schatten ontdekken.

Kool of Pimpel

Op vakantie gaan is leuk, maar genieten in eigen tuin als de zon van de partij is, is een goed alternatief.
Twee jaar geleden maakten de kinderen tijdens een verjaardagsfeestje elk een mezenkastje. Deze winter installeerde ik eentje in de spar waar ook het voederhuisje in de winter hangt en zie, deze lente werd dat al meteen in gebruik genomen.
Normaal gezien nestelen de meesjes zich hier in de gaten van de lelijke betonblokkenmuur die de scheiding vormt met de buren. Dat was dit jaar niet anders, maar af en toe zag ik eentje op verkenning gaan in het nestkastje.
Ondanks onze 2 poezen die daar wel eens staan te loeren, hebben ze het toch aangedurfd om een nestje te bouwen. Gelukkig kunnen baby-meesjes bij het verlaten van het nest meteen vliegen, dit in tegenstelling tot jonge merels die nog enkele dagen luid tsjilpend op de grond doorbrengen.
Wie geboeid is door de meesjes: hier staat een kort videofilmpje van één van de ouders die 't nest invliegt en enkele piepende jonkies.

En nu hups naar breiwerk & lekkere cocktail buiten!

P.S. Degene die hier nestelen zijn pimpelmeesjes. Koolmezen hebben een zwart petje op.

Flockfolie

Velen onder jullie kennen dit materiaal natuurlijk al heel lang. Zelf leerde ik het kennen tijdens één van de gezellige bijeenkomsten van Het Leuvens Stiksel (zie hiernaast ons gloednieuwe logo!) een hele tijd geleden. Een leuk product, makkelijk in gebruik en handig om kleding of accessoires te pimpen.
Dus stelde ik voor om zo 'n workshop te geven bij vzw Localoca.
Ondertussen hebben we heel wat enthousiaste dames over de vloer gehad, die er meteen een nieuwe verslaving bij kregen.
Uiteindelijk bleek dit uiterst leuke vrijwilligerswerk te zwaar met mijn aandoening, maar niemand is onvervangbaar en de vzw heeft een superenthousiast team rond zich, zodat er alweer heel wat te gekke workshops op het programma staan!!

Hier wat resultaten van de voorbije workshop 'Pimpen met Flockfolie':

Echinaforce van Dr. Vogel

Een vreemde titel om op een handmade-blog tegen te komen zal u denken, maar vermits elke winter de nodige verkoudheden met zich meebrengt toch een item over dit, in onze ogen, wondermiddel.

De kinderen krijgen dit weerstandsversterkend middeltje al van kleinsaf aan en zijn de bittere smaak helemaal gewend. En dat is nogal wat met een zoon die zowat niks lust (maar toch moet proeven, ah ja!). Want smaakpapillen blijken na 3 weken gewend aan een bepaalde smaak.

Echinaforce is een simpel product (fytotherapie) van dr. Vogel en vrij verkrijgbaar bij de apotheek. Je vindt het ook in de natuurwinkel, maar daar heb ik geen ervaring mee.
Wij nemen het niet! preventief omdat je lichaam dan sneller 'went'.
Bij ons de shocktherapie: bij 't minste teken van loopneus, keelpijn of hoest meteen 20 druppels in een beetje water en dat 2 à 3x per dag. Je kan er ook mee gorgelen bij keelpijn. De verkoudheid breekt niet verder door en de de symptomen verminderen al snel.
Omdat hier in de buurt een homeopatische apotheek is, haal ik daar zelfgetapte flesjes, dat drukt de prijs
.
Echinaforce is in heel wat vormen verkrijgbaar, o.a. ook met fruitsmaak, in tabletvorm, met toevoeging van vitamine C enz, maar wij zweren bij de gewone druppels.
Wie weet is er zo toch weer iemand geholpen!